نعمت دنيا و دنيا نزد حق بيگانه است * هيچ عاقل مهر ورزد با چنين بيگانه [ اى ] « 1 » نقل عن أمير المؤمنين حسن بن علىّ رضى اللّه عنه على قانون الحكمة بيت العشرة بيت العشرين بيت الثّلاثين بيت الأربعين نوره المفسّرة لذّة قدوة اللّه أم الثّبات فى اللّه نورا للطّاعة بيت الخميس بيت السّتّين بغية أمور الملايا عليها رحمة اعمل بالسّكّين « 2 » للسّلطان الأعظم الأعدل الأعلم خليفة العرب و العجم خلّد اللّه تعالى سبحانه ملكه و سلطانه جلالا اگر ز قاف قناعت بگسترانم پر * كه جز نشيمن سيمرغ نيستم درخور هماى همّت خود را ز بهر مردارى * به كركسان زمانه چرا كنم هم سر درون خلوت عزلت كه تخت‌گاه منست * كلاه دولت باقى سزد مرا افسر ديار مشرق و مغرب بدست آمده گير * همان بريم ز دنيا كه برد اسكندر 602 به يك توجه مردانه مىرسم جايى * كه مرغ و هم در آنجا نيفكند شهپر للّه درّ قائله الآن اخلاح لنا ستر « 3 » صباح * قم فأشرفا و اشف بنا ريح نواها از زمزمه بلبل و از قهقهه « 4 » گل * آفاق دگر گشت پر از برگ و نواها * * * از نسيم صبا و فصل بهار * بود بر طرف باغ عنبربار بوى گيسوى دلبران چمن * برده رونق ز نافهء تاتار

--> ( 1 ) ابيات فوق در كتاب سخنان منظوم ابو سعيد ابو الخير با مقدمه و حواشى سعيد نفيسى وجود دارد . ( 2 ) اين گونه خوانده مىشود و اللّه أعلم . ( 3 ) كلمات اول ظاهرا چنين خوانده مىشوند . ( 4 ) قهقه .